وبلاگ تخصصی دکتر رضا طالعی فر

دکتر رضا طالعی فر؛ در پاسخ به سوال طرح شده، به نظر بنده راه حل های زیر منطبق با تجارب کاری و تحقیقات آکادمیک انجام شده مفید الفایده خواهد بود:

راه حل شماره 1: یکی از اشتباهاتی که غالبا مدیران در شناسایی و برآورد ریسک زنجیره تامین می کنند، این حقیقت است که آنها کل زنجیره تامین را بصورت یکجا در نظر گرفته و اقدام به تعیین فاکتورهای ریسک می کنند. از اینرو پیشنهاد می شود که مدیران برای برنامه ریزی بهتر جهت مقابله با ریسک های زنجیره تامین، فاکتورهای ریسک را به تفکیک بخش های مختلف زنجیره تامین در نظر بگیرند و تحلیل و پردازش نمایند.

راه حل شماره 2: به دنبال بهینه سازی تعداد تامین کنندگان خود در شبکه زنجیره تامین شرکتتان باشید. بهینه سازی تعداد تامین کنندگان عبارت است از فرآیندی که در آن تولید کننده معین می کند از چه تعداد تامین کننده و کدامیک را جهت تامین مواد و قطعات باید انتخاب نماید. با بهینه سازی تعداد تامین کنندگان می توان تا حدود زیادی ریسک را کاهش داد. البته در این خصوص بایستی در نظر داشت که روند پایش و ارزیابی تامین کنندگان یک روند دائمی است و به طور پیوسته باید توسط دپارتمانی مجزا در شرکت انجام گیرد.

راه حل شماره 3: عدم اطمینان و و وجود ریسک در زنجیره تامین می تواند دلایل مختلفی داشته باشد اما تحقیقات نشان داده است یکی از مهمترین ضعف های شرکت های در این خصوص ضعف اطلاعاتی است. از اینرو پیشنهاد می شود که مدیران شرکت توجه ویژه ای را به هماهنگی اطلاعاتی بین بخشهای مختلف سازمان، سیستم های پشتیبانی اطلاعات و یکپارچه کردن سیستم های مختلف وابسته مبذول دارند تا بتوانند موارد مهمی چون تقاضای مشتریان، سفارشات و زمان های تحویل، قیمت ها، سطح عمومی تعهد مشتریان و... را پیش بینی و متناسب با آن برنامه ریزی نمایند.